Skip to content

COVID-19

Choroba CoViD-19 (Corona Virus Disease – 2019) wywołana jest wirusem z grupy koronawirusów, a konkretnie przez SARS-CoV-2 (koronawirus z Wuhan). W telegraficznym skrócie wirus wywołuje zmiany zapalne w obrębie tkanki płucnej, zwłaszcza miąższu płuc oraz tkanki łącznej. Efektem tego są zmiany polegające na znacznym obniżeniu podatności płuc. Płuca stają się sztywne, oskrzeliki i pęcherzyki płucne zapadają się, to dalej prowadzi do powikłań w postaci nadkażenia bakteriami i zapaleniu płuc, lub w gorszym przypdku do rozwinięcia się zespołu ARDS (Acute respiratory distress syndrome). Śmiertelność w przypadku ARDS wywołanego przez wirus z Wuhan sięga 60%.

Jak zatem zabezpieczyć takich pacjentów?

Postępowaniem z wyboru jest po pierwsze intubacja dotchawicza i podłączenie pacjenta do urządzenia wspomagającego oddychanie. Nie ma złotego ustawienia respiratora! Wszystko zależy od stanu pacjenta, jego wydolności, możliwościach sprzętowych i profesjonaliźmie personelu. Tak czy inaczej intubacja powinna odbywać się:

  • w warunkach pełnej kontrolowanej izolacji (izolatka z podciśnieniem)
  • personel anestezjologiczny (lub inny wykonujący intubację) musi być zabezpieczony w rękawiczki, jednorazowy fartuch ochronny, maskę z filtrem P3, jednorazowe okrycie głowy oraz gogle ochronne.
  • nie należy prowadzić czynnej preoksygenacji, gdyż może to prowadzić do wytworzenia areozoli, zawsze intubujemy w RSI (rapid sequence intubation)
  • po zaintubowaniu bezzwłocznie podłączamy pacjenta do respiratowa tworząc układ zamknięty z pacjentem – pacjent nie uwalnia drobnoustrojów
  • po zabezpieczeniu dróg oddechowych pacjenta zdejmujemy fartuch ochronny wraz z rękawiczki, myjemy ręce i dopiero wówczas można zdjąć maskę

No dobrze, ale samo podłaczenie do respiratora to jeszcze nie wszystko. Trzeba pamietać o kilku ważnych kwestiach w wentylacji pacjentów z ARDS (a z doświadczenia z Włoch i Chin – zwłaszcza tych z COVID-19):

  • stosujemy tryb ciśnieniowy jako bardziej oszczędzający a nie objętościowy
  • ustawiamy niskie objętości oddechowe w przeliczeniu na IBW (ideal body weight) 6ml/kg
  • ustawiamy wysoki PEEP (nawet na 20cmH2O) tak aby zapadnięte, chore części płuc zostały otwarte, a te nadal wydolne prawidłowo sie wentylowały
  • trzeba pamietać, że dla tych pacjentów groźniejsza jest hipoksja, a nie hiperkapnia
  • SpO2 > 88% (to minimalna granica)
  • ciśnienie maksymalne (PEAK) nie może być wyższe niż 30cmH2O ze względu na znacznie obniżoną podatność płuc, a przy wysokim PEEP naprawdę nie ma już zbyt dużego pola manewru (uważajcie na ten parametr)
  • ze względu na wysięki w tkance płucnej trzeba ograniczyć płynoterapię (mimo, że pacjent jest w sepsie)
  • należy poważnie rozważyć ułożenie pacjenta na brzuchu do wentylacji ze względu na lepszą oksygenację tkanki płucnej
  • rozsądnym jest też głęboka sedacja i zwiotczenie pacjenta, po pierwsze na długotrwałe ułożenie na brzuchu, a po drugie ze względu na bezpieczeństwo (żeby się nie okstubował i nie zaczął ekspirować areozoli = ponownie zarażać)
  • nie należy stosować żadnych nieinwazyjnych metod wspomagania oddechowego np. NIV, CPAP na masce, BiPAP itp. ze względu na rozpylanie wirusa w powietrzu.

W odniesieniu do higieny personelu pamiętajcie, że mamy do czynienia z zakażeniami drogą bezpośredniego i pośredniego (przedmioty) kontaktu oraz drogą kropelkową. Szczęście w nieszczęściu wirus z Wuhan jest relatywnie duży i po ekspiracji przez chorego opada na ziemie (lub inną powierzchnię) po ok. 2-3 metrach. Dla porównania wirus ospy wietrznej (wiatrówki) jest maleńki i unosi się dość długo w powietrzu. Odzież ochronna, maski chirurgiczne i czepki to niezbędna konieczność dla każdego kto pracuje w obrębie takich pacjentów (np. na innych oddziałach niż Intensywna terapia). Natomiast maski FFP3 i google ochronne są absolutnie konieczne dla presonelu który intubuje, odsysa, lub jest w bardzo bliskim kontakcie z chorym.

Be First to Comment

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.